0

BEĞENDİM

0

Türkiye’de Paylaşımlı Yolculuk İhtiyacı

Türkiye genelinde paylaşımlı yolculuk sisteminin hayata geçirilmesine yönelik açık bir talep bulunmakta. Bu konuda önemli bir açıklama yapan Oğuz Alper Öktem, özellikle İzmir’de bu sistemin kapsamlı bir şekilde desteklendiğini vurguladı. Öktem, İzmir’de 1 milyon TAG kullanıcısının ve 36 bin TAG sürücüsünün paylaşımlı yolculuğu aktif olarak kullandığını ifade etti. Bu durumun, paylaşımlı yolculuğun toplumsal açıdan karşılık bulduğunu, aynı zamanda ekonomik değer ürettiğini düşündürmektedir.

Öktem, paylaşımlı yolculuk sisteminin Türkiye’de kaçınılmaz bir ihtiyaç olduğunu belirtirken, “Bugün paylaşımlı yolculuk dünya genelinde 196 ülkede yasal olarak uygulanmaktadır. Uygulamadaki ülkelerin sayısı ise oldukça az; hiç uygulanmadığı ülke sayısı neredeyse bir elin parmaklarını geçmiyor” dedi. Bu ifadeler, paylaşımlı yolculuk modelinin global ölçekteki kabulünü ve yaygınlığına işaret etmektedir.

İzmir’de toplumsal bir destek bulması, paylaşımlı yolculuğun Türkiye’deki potansiyeli açısından umut verici bir gelişme olarak değerlendirilmektedir. Öktem, bu bağlamda İzmir’de toplanan 48 bin dilekçenin “Paylaşımlı Yolculuk Yönetmeliği”nin hayata geçirilmesi talebiyle UKOME’ye teslim edildiğini açıkladı. Böylece, bu düzenlemenin hayata geçmesi için önemli bir adım atılmış oldu.

Öktem, tüm bu çabaların sonucunda beklentilerinin, paylaşımlı yolculuğun Türkiye’de güvenli ve denetimli bir ulaşım alternatifi olarak sistemin parçası haline gelmesi olduğunu ifade etti. Bu süreç, Türkiye’de ulaşım dinamiklerini değiştirebilecek önemli bir dönüşüm olarak öne çıkmaktadır. Ulaşım alanında çeşitlilik ve esneklik sağlamak, özellikle büyük şehirlerdeki trafik yoğunluğu ve karbon salınımı gibi sorunların çözümünde önemli bir rol oynayabilir.

Sonuç olarak, paylaşımlı yolculuk modeli, günümüzde hem sosyal hem de ekonomik açılardan fayda sağlayan bir ulaşım alternatifi olarak görülmektedir. Özellikle büyük şehirlerde ve yoğun nüfuslu bölgelerde, bu sistemin etkin bir şekilde uygulanması, trafik akışını düzenleyebilir ve sürdürülebilir bir ulaşım politikası oluşturabilir. Yapılan girişimler ve toplanan dilekçeler, bu modelin resmileşmesi ve toplumsal kabul görmesi için kuvvetli bir talep olduğunu göstermektedir. İzmir’den başlayarak, Türkiye genelinde benzer uygulamaların hız kazanması beklenmektedir.